Aanleiding voor het onderzoek is aanvullend technisch onderzoek naar de huidige voorkeursvariant, die stamt uit 2018. Hierbij is ook gekeken naar mogelijke alternatieve oplossingsrichtingen. Uit dit onderzoek blijkt dat de voorkeursvariant uit 2018 technisch uitvoerbaar is, maar meer risico’s en hogere kosten met zich meebrengt dan eerder gedacht.
De bestaande brugconstructie moet bijvoorbeeld ingrijpender worden versterkt dan eerder gedacht. Ook blijkt dat de werkzaamheden veel hinder veroorzaken voor weg- en vaarweggebruikers en dat de kosten een stuk hoger uitvallen dan eerder geraamd.
Ook zijn in het onderzoek drie alternatieven: een aanpassing van de bestaande brugconstructie, een tweede brug naast de bestaande Rijnbrug of de vervanging van de bestaande Rijnbrug door een nieuwe, bredere brug. Op hoofdlijnen lijken deze beter te presteren op technische risico’s, kosten en hinder tijdens de uitvoering.
Van twee naar vier rijstroken
De Rijnbrug en de aansluitende N233 zijn belangrijke verbindingen tussen de provincies Utrecht en Gelderland. Om de bereikbaarheid en verkeersveiligheid te verbeteren, besloten beide provincies in 2018 de weg van twee naar vier rijstroken te verbreden door een nieuwe bovenbouw te realiseren op de bestaande brugpijlers.
De provincies starten nu een verkenningsfase waarin de verschillende oplossingsrichtingen voor de verbreding van de Rijnbrug verder worden uitgewerkt en onderzocht. Gemeenten, inwoners, bedrijven en andere betrokken partijen worden actief betrokken.
De verkenningsfase start naar verwachting eind 2026 en duurt zes tot twaalf maanden. De huidige planning gaat uit van realisatie van het project tussen 2030 en 2032.
