Al acht jaar ziet de partij een aaneenschakeling zichtbaar van tijdelijke maatregelen, geruststellende communicatie en steeds nieuwe evaluaties, zonder dat de kern van het probleem structureel is opgelost. En ervaren bewoners inmiddels een omgekeerde wereld omdat niet de veroorzakers van overlast worden effectief beperkt, maar de bewoners zelf hun park, hun gevoel van veiligheid en hun vertrouwen in de overheid verliezen. Het afsluiten van een openbaar park met betonblokken en camera’s, terwijl de overlast zich verplaatst en voortduurt, wijst volgens Glasmacher op bestuurlijk onvermogen. Hij wijst het Edese college in de inleiding van de raadsvragen op de verantwoordelijkheid van het college voor de veiligheid van inwoners en dat ze er niet zijn om intimidatie en terreur te faciliteren door iets af te sluiten, zodat deze jongeren gewoon ergens anders hun gang kunnen gaan en andere inwoners van onze gemeente lastigvallen. Dat is volgens hem symptoombestrijding.
Daarom wil FvD Ede weten of het college erkent dat sinds 2017 sprake is van structurele en terugkerende overlast in het Huygenspark, ondanks telkens nieuwe maatregelen en interventies en mochten ze dit niet erkennen, wanneer het college het probleem dan wel als structureel zou bestempelen. Ook wil de partij weten waarom het college blijft kiezen voor tijdelijke en vrijblijvende maatregelen (jongerenwerk, buurtvaders, camera’s), terwijl deze aantoonbaar geen structureel effect sorteren en of er in de afgelopen acht jaar daadwerkelijk maatregelen beëindigd zijn omdat zij niet werkte en welke conclusies zijn daaruit getrokken. Daarnaast vraagt Glasmacher of het college kan uitleggen waarom telkens wordt gesteld dat “de rust is teruggekeerd”, terwijl de overlast zich in de praktijk verplaatst of na korte tijd terugkeert.
FvD Ede vraagt zich ook af hoe het college het afsluiten en fysiek beperken van een openbaar park voor bewoners rechtvaardigt, terwijl de veroorzakers van overlast zich hier kennelijk weinig van aantrekken en of het college het met de partij eens is dat hiermee feitelijk de lasten bij de bewoners worden neergelegd, in plaats van bij de daders. Ook wil de partij weten waar de juridische of beleidsmatige grens voor het college ligt om te concluderen dat cameratoezicht faalt als structurele oplossing.
Hardere aanpak
Glasmacher wil ook van het college weten waarom structureel overlast gevend gedrag niet harder en sneller bestuursrechtelijk aangepakt wordt, bijvoorbeeld met gebiedsverboden, samenscholingsverboden of sluiting van hanglocaties en of en hoeveel gebiedsverboden er de afgelopen drie jaar daadwerkelijk zijn opgelegd rond het Huygenspark. Ook oppert hij in de raadvragen dat ouderlijke verantwoordelijkheid structureler en consequenter afgedwongen zou moeten worden, bijvoorbeeld via hogere dwangsommen of verplichte begeleidingstrajecten, omdat het college in het verleden al aan heeft gegeven dat gesprekken met ouders vaak geen effect hebben. Daarnaast vraagt hij of het college bereid is te onderzoeken of structureel overlast gevend gedrag kan leiden tot toekomstgerichte consequenties, zoals uitstel van rijbewijsverlening, extra toezicht bij rijexamens of beperkingen bij gemeentelijke voorzieningen in plaats van geldboetes.
Verplaatsing van overlast
Een andere vraag die gesteld wordt door FvD Ede is of het college erkent dat de overlast zich inmiddels verplaatst naar onder andere de Enka-wijk en welke lessen er zijn getrokken uit eerdere verplaatsingseffecten. En wil men weten of het college het risico op escalatie, eigenrichting of geweld tussen bewoners en overlastgevers reëel acht.
Vertrouwen in lokale overheid
Glasmacher wijst het college er in de vragen ook op dat bewoners na acht jaar meldingen, beloftes en tijdelijke maatregelen het vertrouwen in overheid en handhaving verliezen en vraagt zich af wat dit volgens het college zegt over de legitimiteit van het gevoerde veiligheidsbeleid in Ede-Zuid en waarom bewoners zouden blijven melden, als meldingen structureel niet leiden tot zichtbare en blijvende verbetering.
Tenslotte wordt de afsluitende vraag gesteld welke concrete, structurele en afdwingbare maatregel het college gaat nemen die ervoor zorgt dat niet de bewoners, maar de veroorzakers van overlast de gevolgen ondervinden en binnen welk tijdpad het college bereid is hiervoor verantwoordelijk gehouden te worden.
