Terwijl Ruben vrijdag na zijn spullen gepakt te hebben nog even op het strand lag bij zijn hotel op Palm Jumeirah, voelde hij plots zijn strandbed trillen. Even later volgden twee harde klappen in de verte. “Eerst dacht ik dat het wel meeviel,” vertelt hij. “Iedereen bleef rustig liggen. Het hotelpersoneel zei dat het niet op ons gericht was.” Maar niet veel later sloeg in zijn directe omgeving een projectiel in. “Ik stond op het balkon, toen ik een vuurbal zag in de straat verderop. Of het een raket of een brokstuk van een drone was, weet ik nog steeds niet. De media spreken elkaar tegen.”
Later die dag zou Ruben doorvliegen naar Bangkok. Zijn vlucht werd echter al snel geannuleerd. Gelukkig kon hij zijn verblijf in het hotel verlengen. Kort nadat hij zijn kamer opnieuw had betrokken, ging het luchtalarm af. Samen met andere hotelgasten, onder wie Israëliërs, vluchtte hij via een nooduitgang naar de parkeergarage.
Die nacht brachten hotelgasten uren door in de kelder en later in de parkeergarage, waar bedden werden neergezet. “Het hotel had zelf weinig informatie, maar ze waren heel behulpzaam. Er was water, fruit, alles werd geregeld.”
Kritiek op Nederlandse ambassade
Opvallend is zijn kritiek op de Nederlandse overheid. Al na de eerste explosies probeerde hij contact te leggen met de ambassade. “Ik heb geappt en gebeld, maar kreeg geen enkele reactie. Pas via mijn moeder kwam er een formulier dat ik moest invullen. Daarna hoorde ik weer niets.” Pas dinsdag na het telefoongesprek dat wij met hem hadden, kreeg hij een reactie van de ambassade met opnieuw een formulier dat hij moest invullen.
Volgens hem stonden andere Europese ambassades wel actief in contact met hun burgers. “Van Duitsers en Zwitsers hoorde ik dat zij via WhatsApp en telefoon direct contact hadden met hun overheid. Dat miste ik volledig.” Vanuit Nederland ontving hij vooral algemene informatie en een verwijzing naar een noodnummer. “Maar als je geen concreet advies krijgt over wat je moet doen, heb je daar weinig aan.”
Rust in de stad
Ondanks de incidenten beschrijft de Nederlander de sfeer in Dubai als opvallend kalm. Winkels bleven open, taxi’s reden en bouwprojecten werden dinsdag na een korte onderbreking weer hervat. “Het leven gaat hier eigenlijk ongehinderd door. De eerste dagen mochten we niet op het strand of op open terrassen zitten, maar inmiddels is alles weer open.”
Hij merkte dat de lokale overheid snel communiceerde. “Er werd steeds gezegd dat het luchtafweersysteem alles zou tegenhouden en dat er alleen brokstukken konden neerkomen. Dat geeft rust.” Zelf hoorde hij nog dagenlang dreunen in de verte. “De eerste harde klap vergeet je niet. Zeker niet als je de inslag zelf hebt gezien. Maar daarna wen je er gek genoeg snel aan.”
Internationale mix
Wat hem vooral bijblijft, is de internationale samenstelling van de stad. “Hier lopen Israëliërs, Russen, Oekraïners en mensen uit allerlei landen door elkaar heen. Ongeveer 80 procent van de bevolking is expat. Iedereen leeft hier naast elkaar.” Hij was kort voor de incidenten nog in Abu Dhabi en bezocht daar onder meer de grote moskee. “Ondanks de ramadan kon je in een barretje voor de moskee gewoon eten en drinken. Dat laat zien hoe het hier geregeld is.”
Vertrek onzeker
Inmiddels zijn meerdere vluchten van en naar Dubai geannuleerd. De Nederlander heeft een nieuw ticket naar Bangkok voor woensdagochtend, maar blijft voorzichtig. “Ik wil het liefst gewoon zo snel mogelijk het land uit. Naar Nederland vliegen is bijna geen optie. In Bangkok heb ik in elk geval onderdak bij een vriend die daar een appartement heeft.”
Toch klinkt hij opvallend nuchter. Terwijl hij het gesprek voert, ligt hij opnieuw op het strand. “Het is hier 29 graden en de beachclub naast me gaat weer open. Letterlijk en figuurlijk ziet alles er zonnig uit.” Of zijn vlucht daadwerkelijk doorgaat, moet nog blijken. “Je leeft nog op adrenaline,” zegt hij. “Maar voor nu is het hier vooral rustig.”
