Grasaren, in de volksmond ook wel ‘kruipers’ genoemd, zijn de zaden van wilde grassoorten die in de zomermaanden overal in bermen en velden bloeien. Ze lijken onschuldig, maar zijn voorzien van microscopisch kleine weerhaakjes. Zodra ze in de vacht van een hond terechtkomen, zorgen deze haakjes ervoor dat de grasaar maar één kant op kan en dat is in sommige gevallen steeds dieper het lichaam in.
De aren dringen met groot gemak de huid binnen, met name tussen de tenen, of verdwijnen in de oren, neus of ogen van de hond. De Gelderse dierenarts Izzy van Hamont ziet in deze periode veel honden met klachten door grasaren: “Als een grasaar niet tijdig wordt opgemerkt, kan deze zich een weg door het weefsel boren. Dat veroorzaakt niet alleen veel pijn en ernstige ontstekingen, maar de aar kan in uitzonderlijke gevallen ook dieper in het lichaam terechtkomen. Regelmatig moeten we honden onder narcose brengen om de grasaar, die soms al centimeters diep zit, op te sporen en te verwijderen.”
Om onnodig leed te voorkomen, adviseren de dierenartsen hondeneigenaren om na elke wandeling de hond grondig na te kijken, met speciale aandacht voor de oksels, liezen, oren en tussen de tenen en hoog gras te vermijden en de hond, indien mogelijk, niet door ongemaaide bermen of velden met hoog gras te laten rennen. Ook geven ze tips over het herkennen van de symptomen van een grasaar bij de hond: “Schudt de hond overmatig met zijn kop? Niest hij aan één stuk door nadat hij in het gras heeft gesnuffeld? Of likt hij obsessief aan één van zijn poten? Neem dan direct contact op met de dierenarts. Probeer een grasaar die al in het oor of de neus zit niet zelf te verwijderen; dit kan het zaadje dieper naar binnen duwen.”
Oproep aan gemeenten
Het probleem wordt volgens dierenartsen en dierenwelzijnsorganisaties deels verergerd door het maaibeleid. Van Hamont sluit zich daarom aan bij de recente oproep van de Koninklijke Hondenbescherming aan gemeenten. Te lang gras langs wandelpaden vormt een direct risico, maar ook afgemaaid gras dat blijft liggen is gevaarlijk. Opgedroogde grasaren in maaisel zijn namelijk extra hard en dringen nog makkelijker de huid binnen. Gemeenten worden opgeroepen om hier in hondenuitlaatgebieden scherper op te letten en maaisel waar mogelijk af te voeren.
