Nu nog doet het Warmtebedrijf Ede alleen aan periodieke metingen van de uitstoot van hun biomassacentrales . In de afgelopen jaren zijn bij verschillende metingen overschrijdingen van emissiegrenswaarden vastgesteld, onder andere voor (fijn)stof en ammoniak. Afgelopen najaar werd in een spoeddebat een flink aantal moties aangenomen die vaak opriepen tot continumetingen van de uitstoot. Dat gebeurde na talloze klachten, onderzoeken en onthullingen. De memo van het college geldt als een soort verslag van de uitvoering van die moties.
Volgens het Edese college geldt als een bedrijf niet voldoet aan de voorwaarden voor periodieke metingen, van rechtswege de verplichting tot continu meten. Dan is het dus geen keuze, maar een rechtstreeks gevolg van de wet.
Oorspronkelijk was de inzet van het college “de wenselijkheid van continumetingen”. Maar dat levert al zo lang die gesprekken lopen niets op. Intussen zijn bij verschillende metingen overschrijdingen van emissiegrenswaarden vastgesteld, onder andere voor (fijn)stof en ammoniak.
Van wenselijk naar wettelijk
De Edese centrales maakten tot nu toe steeds gebruik van periodieke metingen in combinatie met logboeken. Het bedrijf zei in gesprekken met de gemeente herhaaldelijk dat het, mede vanwege de kosten, niet bereid is om continumetingen te implementeren. Tegelijkertijd blijkt volgens het college dat “op grond van de meetresultaten en het toezicht dat deze werkwijze niet in alle gevallen voldoende zekerheid biedt en dat niet structureel aan alle voorwaarden wordt voldaan. Hiermee verschuift de inzet van een algemene discussie over de wenselijkheid van continumetingen naar een juridisch beter houdbare lijn, waarin continumetingen voortvloeien uit de toepassing van de wet.”
Voor de stoffen stikstofoxiden (NOx), zwaveldioxide (SO₂) en totaal stof volgt de verplichting tot continumetingen rechtstreeks uit de wet. Voor ammoniak ligt dit anders. Hiervoor volgt niet automatisch een verplichting tot continu meten uit de regelgeving, terwijl ammoniak, zeker gezien de geconstateerde overschrijdingen en mogelijke effecten op de leefomgeving, een relevante stof in dit dossier.
Het college gaat dus kijken hoe er via maatwerk toch meer structureel inzicht in de ammoniakuitstoot kan komen. “Daarbij gaan wij ook het gesprek aan met de provincie Gelderland in haar rol als bevoegd gezag voor de effecten op natuur (stikstofdepositie door ammoniakuitstoot).”
Handhaven
Wat het college betreft wordt er dus zo snel mogelijk gehandhaafd op het naleven van emissiegrenswaarden, zo blijkt uit de memo. “Want de huidige situatie is dat niet alleen de meetsystematiek onder druk staat, maar ook daadwerkelijke overschrijdingen plaatsvinden. In onderzoek is nog in hoeverre het mogelijk en juridisch verdedigbaar is om voor bepaalde stoffen preventief een last onder dwangsom op te leggen.”
Wel is de verwachting dat de nieuwe strategie gaat leiden tot juridische procedures. De afgelopen jaren is dat vaker gebeurd naar aanleiding van vragen van de gemeente om opening van zaken rond vooral de uitstoot. De was regelmatig te hoog, met een aantal incidenten met veel teveel uitstoot, stoken van te nat hout of hout van te ver weg. Vorig jaar nog bleek dat het Warmtebedrijf een duurzaamheidssubsidie moet terugbetalen wegens het niet voldoen aan de eisen.
In een aantal spoeddebatten sprak de raad zich herhaaldelijk uit tegen de gang van zaken bij het Warmtebedrijf en drong ook al vaker aan op die continumetingen.
